De leraar van het jaar denkt in alle kleuren

Geregeld kom ik een oud-leerling tegen, altijd fijn te vernemen welk pad ze zijn ingeslagen. Soms is dat eerder verrassend, want je had in hen iets anders gezien. Bilal, Khalid, Salah, Ibrahim of Najim dat zijn ook oud-leerlingen – van collega’s uit de hoofdstad.

Een oud-leerling op internationale opsporingsberichten zien prijken, hoe zou dat voelen? Als leraar bewandel je samen met jonge mensen het begin van dat pad. Je fungeert als hun GPS, op basis van hun interesses en talenten reik je hen richtingen aan die ze uit kunnen. Je geeft hen achtergrond, creëert referentiekaders waarop ze kunnen terugvallen. Maar wat als blijkt dat ze compleet andere, duistere routes nemen?

Ik denk vaak -en meer dan ooit- aan de leraar in de grootstad. Wie ben ik om een mening te hebben over hoe radicalisering moet worden aangepakt? Wie ben ik om te oordelen over de uitval van heel wat allochtone jongeren in ons reguliere onderwijs? Wie ben ik om te zeggen dat je nooit mag opgeven in het blijven richting geven? Ik, een leraar van zoveel kansrijke jongeren.

Tonnen respect heb ik voor alle collega’s die voor veel grotere uitdagingen staan dan het behalen van hun leerplandoelen. Het kost ongetwijfeld veel energie om dagelijks jonge mensen (en hun ouders) uit uiteenlopende werelden samen te brengen in hun gemeenschappelijke zoektocht naar kennis en zingeving.

“Education is the most powerful weapon which you can use to change the world.” (N.Mandela). Ik hoop dat men niet verder bespaart op onderwijs, het is de motor van onze samenleving. En als je de motor niet meer smout, dan zal het rijtuig blijven haperen.

Leraar van het jaar? Dat is elke leraar die in wit noch zwart denkt, maar in alle mogelijke kleuren. #onderwijswerkt

 

education

Advertenties