Verdriet in de lucht

Ik dacht dat ik de dag beter door zou komen. Dat het na 4 jaar wel zou meevallen. Dat ik het deksel op de pot verdriet stevig genoeg had dichtgedraaid. Luchtdicht verpakt. Maar zo werkt het dus niet. Want tranen willen rollen. En verdriet hapt naar zuurstof.

“Het is het vreselijkste wat ik ooit heb meegemaakt”, reageerde Sergio Herman deze week na het verlies van zijn zoon. Ik las zijn woorden en ik voelde ze. 

In de eerste maanden na het overlijden van Scott proefde het leven zo rauw. Kwam ik toen bij zijn graf, dan was ik bijna opgelucht dat er nog een kindergraf was bijgekomen: oef, ik was niet alleen. 

Maar tijd heelt. Ik eis al minder mijn recht op geluk dan 4 jaar geleden. Van ‘waarom moest mij dat overkomen’ tot ‘ik hoop dat het jou niet overkomt’. Sergio heeft gelijk. Het is verschrikkelijk. Maar dit verdriet geeft hem straks sterke vleugels voor een nieuwe vlucht in een rijker luchtruim.

Advertenties

Gepubliceerd door

josfien

Ik ben Josfien aka Jos. 33 en vol goede voornemens voor de jaren met een 3 vooraan. Het verlies van mijn tweede zoon heeft me getekend maar niet vastgeketend. La vie, c'est profiter des petites choses!

One thought on “Verdriet in de lucht”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s