Onderwijs werkt

Het was naar aanleiding van het artikel van vorige week waarin pedagoog Wim Hoste moest ventileren over hoe weinig leerkrachten of scholen rekening houden met de werkende mens, dat ik me begon af te vragen hoe het toch mogelijk is dat ons onderwijs steeds met zulke artikels en uitlatingen het nieuws haalt. Toen ik ook de vele lezersreacties doornam, werd ik gewoon erg verdrietig.

Ten eerste ben ik een leerkracht en dus ook een werkende ouder. Alsof het voor leraren zo evident is om opvang te vinden voor hun kroost als oudercontacten in het weekend zijn of ’s avonds plaatsvinden. Wij moeten ons ook wel eens organiseren, maar dat is helaas nooit een argument. Vakantie, weet je wel. Waarom moet er steevast veralgemeend worden als “de leraar” in het nieuws komt? Dé leraar bestaat niet. Net als op iedere werkplek zijn de werknemers op een school heel divers. Ik maak even een verhelderende opsomming.

Je hebt een leraar die ’s morgens ietwat nors en gehumeurd de les begint. En je hebt de andere.
Je hebt een leraar die toetsen klakkeloos uit een handleiding overneemt. En je hebt de andere.
Je hebt een leraar die uw kind de schuld geeft als u als ouder het kaasdoosje vergat mee te geven. En je hebt de andere.
Je hebt een leraar die in het weekend weigert vragen van leerlingen en ouders te beantwoorden. En je hebt de andere.
Je hebt een leraar die  zich geen vragen stelt als een leerling enkel boterhammen met choco eet. En je hebt de andere.
Je hebt een leraar die te frappant aangeeft hoe hard wij die vakantie wel verdienen. En je hebt de andere.

Kunnen wij het vanaf nu alsjeblieft ook eens hebben over de leraar die zich met hart en ziel ontfermt over onze toekomst? Groot of klein. Met of zonder leerproblemen. De leraar die niet denkt in termen van te geven lesuren of vrije dagen, maar de beetje naïeveling die zichzelf steeds opnieuw tracht uit te vinden – koste wat het kost – om de leerlingen in de klas te verrassen en altijd opnieuw te motiveren. Of het nu om het aanleren van kleuren of ingewikkelde wiskundige theorieën gaat. Ik verzeker je, die leraar bestaat ook!

Misschien vind je het fantastisch om foto’s te bekijken van jouw kroost op de klasblog? En hoe leuk is het niet als jouw kind een persoonlijke kerstwens mee naar huis krijgt? De schoolreis die er een was om nooit te vergeten? Of de tranen die zijn gedept toen het gezin uiteen viel? Denk je echt dat wij dat en veel meer klaarspelen in 24 lesuren per week?

Ik roep alle onderwijscollega’s op om niet langer hopeloos in de verdediging te gaan als we weer eens het nieuws halen. Laat ons met z’n allen van binnenuit, vanuit het hart van ons onderwijs, tonen wat wij dan wel waard zijn naast onze vakantie!

Ik voel een nieuwe wind. Voel jij het ook?

Advertenties

Gepubliceerd door

josfien

Ik ben Josfien aka Jos. 33 en vol goede voornemens voor de jaren met een 3 vooraan. Het verlies van mijn tweede zoon heeft me getekend maar niet vastgeketend. La vie, c'est profiter des petites choses!

24 gedachten over “Onderwijs werkt”

  1. Het doet inderdaad heel veel deugd om al die bemoedigende woorden te lezen. Ik ben ook een leerkracht en sta elke dag vol enthousiasme voor jongeren van het vierde jaar bso. Bovendien ben ik ook een jonge werkende mama van twee dochtertjes van 2,5 jaar en 11 maanden. Ik haal veel voldoening uit mijn job maar ik heb vaak het gevoel dat ik nooit ‘rond’ ben. Vervolgens herken die dagelijkse ‘ratrace’ van opstaan-melkje-ontbijt-wassen-kleertjes-opvang-school-opvang-spelen-melkje-bedje-koken-smartschool-tv-slapen. Het blijft zoeken naar een goed evenwicht waar iedereen zich goed bijvoelt.
    Ps. Ik heb wel nog les gehad van Wim Hoste en ik vind die open brief eigenlijk echt belachelijk, hij zou inderdaad beter moeten weten. Misschien is hij zelf gefrustreerd omdat hij geen les meer geeft. 😉

    Like

  2. Het ergste is dat Wim Hoste nog aan de Artevelde Hogeschool gewerkt heeft en les heeft gegeven aan toekomstige leerkrachten. Gelukkig had ik een andere pedagoog.

    Like

    1. Ja, dat weet ik. Ik heb er zelf gestudeerd. Net daarom vond ik zijn open brief des te meer een verkeerde aanpak. Duidelijk dat hij niet het vak “communicatie” gaf, niet dat dat toen bestond in de opleiding. Zou daar al verandering in gekomen zijn?

      Like

  3. van een pedagoog mag je idd. een andere ingesteldheid en wat meer inleving verwachten… Net zoals “het pedagogenkorps” erg divers is , is ook het lerarenkorps dat. Van iemand die universitair geschoold is mag je wél iets meer zin voor differentiatie verwachten, of niet?….Laat die verongelijkte “emo-reacties” voor wat ze zijn. Jij leerkracht, die met hart en ziel voor de klas staat – recht je rug – kop omhoog – negeer die lineaire uitlatingen – en doe verder je prachtige ding !!

    Like

  4. Ik ben blij als ik dit artikel lees.
    Want inderdaad vele ouders zien enkel de schooluren.
    Ik ben zelf leerkracht, ik werk op 1 uur van huis (wat een bewuste keuze was), maar dat neemt niet weg dat ik van ’s morgens 7u tot ’s avonds 17u30 weg ben (ook al werk ik maar van 8u30 tot 15u30). Ik ben dus net als elke andere ouder vaak weg van huis, Mijn kinderen gaan naar de opvang ’s morgens en ’s avonds. Ik heb zelden de kans om de juf van mijn dochter te spreken. Omdat ik nooit om 16u mijn dochter kan gaan ophalen.
    De keren dat ik nablijf om ouders op te vangen, en als ik dan om 15u45 zeg dat ik snel naar huis moet want dat de crèche om 17u sluit, dan kijken ouders mij verbaasd aan…. Maar ook ik moet regelen als ik langer op school blijf. Elke ochtend ben ik vroeger op school om ouders te ontvangen, maar dan komen ouders liever na het belsignaal om 8u30 mij opzoeken in de klas, alsof ik niets anders te doen heb tijdens de schooluren, want bij mij in de Nederlandse les wordt er vaak ‘gespeeld’ en daar leer je toch niets van bij toch?
    Ik heb heel veel respect voor de kleuterjuffen van mijn dochter, die elke dag vol energie en met een grote glimlach met die kleine kinderen werken en het beste uit mijn dochter halen.
    Als ik eens tegen mensen zeg dat ik moe ben, of dat ik geen tijd heb om te dweilen of strijken, dan krijg ik ook meestal een verbaasde blik. Want ik heb toch zoveel vakantie…. Maar meer dan de helft van de vakanties gaat naar cursussen maken, want helaas in Wallonië heb ik geen handleidingen in het lager onderwijs, en maak ik al mijn blaadjes zelf, wat zovéél voldoening geeft, maar ook zoveel meer werk en tijd vraagt.
    Als ik ’s avonds om 17u30 met mijn kroost thuiskom, dan moet er ook nog vanalles gedaan worden, en tegen dat iedereen om 19u30 in bed zit, ben ik eerlijk gezegd pompaf van de lange dag. Dan ben ook ik blij om om 20u30 nog even een halfuurtje rustig in de zetel te zitten. En niet te moeten denken aan het schoolwerk. Net zoals een andere ouder, die dan netjes klaar is met zijn huishouden, maar niet meer hoeft te denken aan correcties, agenda’s, voorbereidingen, ….
    Vandaar in het weekend en tijdens de vakantiedagen wordt er hier dubbel gewerkt, en met heel veel plezier!
    Voor de glimlach op het gezicht van de kinderen in de klas! Daarvoor doen we het. Laten we vooral positief en gemotiveerd blijven, want de kinderen in de klas zijn geen onbeschreven blad. Maar wij kunnen wel het verschil maken, wij kunnen een leven van een kindje, hoe klein of groot ook veranderen. We kunnen zijn of haar grote voorbeeld worden, waardoor zij misschien ook gemotiveerd zullen zijn om dit beroep ooit uit te voeren.
    Ik zou alle leerkrachten een hart onder de riem willen steken, en vooral zeggen, blijf ervoor gaan, geef de moed niet op, ook al komen we vaak in een negatief daglicht in het nieuws. Wij weten wat we doen, we doen het met plezier en vanuit een geloof dat we de toekomst om deze manier iets beter kunnen maken.
    Er zijn uiteraard ook andere, maar dat is overal zo, en daar hoeven we ons niet op blind te staren.

    Like

  5. Ouder-zijn is een werkwoord. Zelf ben ik papa van 3 kinderen en ook ik en mijn echtgenote werken fulltime en zijn uithuizig vanaf 08h00 tot 19h00.
    Heb ik koffie gedronken om 9h00 … neen, ben ik voorleesouder … neen. Ben ik papa-taxi … ja. Er zijn dingen waar je zelf voor kiest.
    Maar als je eens een paar uur later op je werk moet zijn, of een half dagje verlof dien te nemen om te overleggen hoe het met jouw kind en zijn toekomst verder moet … was is dan een dagje verlof?
    Spijtig dat zelfs een pedagoog dit niet ziet.

    Like

  6. Elke dag opnieuw bewonder ik alle leraren die dag in dag uit zich ten volle inzetten en geloven in onze kids, in de toekomst en hun dag telkens opnieau starten met een big-smile en alles uit de kan halen om kinderen en hun ouders te ontvangen. Dikke chapeau voor alle leerkrachten ! Jammer maar het is wel een feit dat de media nu eenmaal kickt op negatieve berichtgeving …

    Like

  7. Bedankt voor dit artikel. Ik werd de laatste tijd ook heel erg verdrietig van alles wat de media haalt over leerkrachten. Ik word echt ziek van het eeuwige gevoel dat ik me constant moet verdedigen en verantwoorden voor de job die ik met hart en ziel, alle uren van de week en het weekend, doe. Ondertussen ben ik ook een mama, een werkende mama.

    Like

  8. Weet je wat ik zo erg vind ? Dat het artikel geschreven werd door een pedagoog. Juist hij zou beter moeten weten ! Tegenwoordig wordt de leerkracht aan de schandpaal gezet. Mij verwondert het niet dat veel jonge mensen niet meer in het onderwijs willen of afhaken na enkele jaren.

    Like

    1. Dat vond ik dus ook wel “erg”. Hij zou moeten beseffen dat die dialoog niet in de media gevoerd moest worden. In dialoog gaan met de school in kwestie leek me zinvoller, nu kreeg heel ‘het onderwijs’ weer de stempel van onredelijke en slechte partner in opvoeding.
      De discussie gaat in essentie ook meer over de relatie werk-gezin, toch valt de Vlaming weer terug op onze overdosis vakantie. Ergens begrijpelijk, dat illustreert net hoe weinig mensen adem hebben om mee te draaien in onze prestatiemaatschappij. Ik doe mijn Job zo graag, met of zonder zoveel vakantie. En net dat snapt de maatschappij niet. Spijtig dat de visie op ons beroep zo verzuurd is. En in onderwijs ligt net de sleutel tot vertrouwen in onze samenleving, onze medemens.

      Like

  9. Het is het beste om helemaal niet meer te reageren. De klachten of denigrerende opmerkingen komen meestal van de mensen die zelf gefrustreerd zitten en er geen bal van weten. Dikwijls mensen die de verantwoordelijkheid voor hun kinderen doorschuiven naar die van school. Van mensen die blij zijn als ze hun kroost kunnen afgeven, droppen op school opdat ze het ook wat rustiger zouden willen hebben. Natuurlijk niet iedereen over dezelfde kam scheren maar helaas zo zijn er veel ouders. Op onze school zijn er zelfs de poetsvrouwen die niet in onze schoenen zouden willen staan. Die geven zelf geen les en zien maar al te goed hoe het er aan toegaat voor het onderwijzend personeel.

    Like

    1. Katrien laat ze maar bazelen. Mijn mama-ervaring is dat jullie stuk voor stuk heel bewonderenswaardige MENSEN zijn waar ik de toekomst van mijn kroost met een gerust hart aan toevertrouwd heb en nog steeds toevertrouw.

      Like

  10. Mooi artikel. Ik heb zelf 10 jaar in de private sector gewerkt en ben nu kleuteronderwijzeres. Er komt veel meer bij kijken dan een kind “aan het kleuren zetten” en dergelijke. Een kind kom immers niet als onbeschreven blad op school. Er is een goed inzicht, sterke motivatie en veel psychologie voor nodig. Ook stopt de werkdag van een leerkracht niet bij het buitengaan van de school. Lesvoorbereidingen, vergaderingen, verbetering, agenda’s, lijsten, iets afwerken. De school is uit om 16u, Na het opruimen van de klas, kan je je kinderen uit de opvang gaan halen. Want ja, je bent nu eenmaal een werkende ouder. Na het eten maken, helpen met huiswerk, het wassen en in bed steken van de kinderen, kan je snel de afwas en de was insteken, om dan soms tot middernacht verder te werken. Maar de school begint pas om 9u, toch? Dat is waar, maar toch moet mijn kind naar de opvang. Zodat ik een bewaking kan doen op de speelplaats, men klas nog wat kan klaarzetten en ik de kinderen en hun ouders persoonlijk kan ontvangen. Het is een fantastische job, waar je voldoening uit haalt, maar hier kies je niet voor als je het enkel doet voor de vakanties en korte werkdagen. De helft van mijn vakanties wordt er voor school gewerkt! Ik geraak ook soms niet naar een oudercontact, moet ook werken wanneer er op haar school iets te doen is en ze zit elke dag in voor – en nabewaking, terwijl ik naar de ouders luister die hun kind wel elke dag kunnen afhalen. Spijtig dat onze job niet als werken wordt aanzien. We voeden immers wel jullie kinderen op! Soms is het best eerst na te denken voordat je frustraties op de sociale media worden gezet.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s