Hoe herinneringen van een doos een schatkist maken

fotokaartjes1Met heel veel spijt in het hart neem ik alle wenskaarten n.a.v. de geboorte van Ellis weg (Kerstmis komt eraan weetjewel). Zo’n kleurrijke kaart fleurt een interieur echt op. Van de drie  jongens heb ik alle kaartjes die we ontvingen bewaard. Elke zoon heeft hier een herinneringendoos. Daarin zitten alle kaartjes van bij hun geboorte en verjaardagen, maar ook heen-en weerschriftjes van de onthaalmoeder en de kleuterklas. Hun eerste pakje, fopspeen en paar schoenen ook.

foto doosDe doos van Scott is een grote zwarte doos met een sterrenhemel. Enkele spulletjes zoals zijn pyjama die hij laatst droeg (die heb ik nooit meer gewassen), het dekentje waarop hij is gestorven en de afdrukken van zijn handjes en voetjes vullen de doos. Tijdens de begrafenis konden de aanwezigen op een klein appeltje een wens schrijven voor onze boy. Al die briefjes samen met alle kaartjes (en dat zijn er veel) zitten in zijn hemel. Ik herinner me dat ik weken na zijn dood soms nog een eenzaam kaartje in de bus vond, of zelfs een briefje. Deugd dat zoiets doet! Zo’n klein gebaar, maar zoveel liefde en vriendschap ervaar je dan. Op 29 december vorig jaar verrasten enkelen ons met een lief woordje, dat ze Scott en ons niet vergeten.  Dat mensen in een Facebooktijdperk moeite doen om een kaart te kopen, die van een persoonlijke tekst  voorzien en nog posten ook… vind ik fantastisch. Instant happiness. Daarom dat ik nu zelf tracht om bij geboortes, verjaardagen, kantelmomenten enz. een kaartje te versturen. Facebook is zo vluchtig, wij hebben onze tijdlijnen vrij gehouden van R.I.P.-berichten. Wil je rouwenden echt nabij zijn, stuur een kaartje. Doe wat moeite om even met hen in de storm te staan. Geloof me, dat heelt.

Een keer heb ik de sterrenhemel geopend en de troostende woorden erin opnieuw gelezen. Ik hoop dat mijn kinderen ooit ook in hun doos snuisteren, lezen en zien wie hen in hun leven nabij is of was. Opdat herinneringen blijvend kunnen worden.

Bewaar jij spullen van je kinderen en hoe doe je dat? Schrijf je nog vaak kaartjes en vooral krijg je er zelf graag?

Advertenties

Gepubliceerd door

josfien

Ik ben Josfien. 33 en vol goede voornemens voor de jaren met een 3 vooraan. Het verlies van mijn tweede zoon heeft me getekend maar niet vastgeketend. La vie, c'est profiter des petites choses!

2 gedachten over “Hoe herinneringen van een doos een schatkist maken”

  1. Jep, spulletjes als eerste kleertjes, schoentjes,.. bewaar ik ook. En vooral hun mijlpalen, zotte uitspraken en fratsen. Die schrijf ik neer in een old school schriftje. Nu al leuk om af en toe eens terug te bladeren. En kaartjes, die krijg ik graag. Versturen doe ik ook graag, helaas vergeet ik soms dat de Post niet instant post zoals Facebook.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s